چا څادر کې ځان تاو کړی
جمعې ته ورځې شماري
دوزخ په خلکو ویشې
که جنت په خلکو ویشې
دواړه یې ځان پورې تړلي
زه د ورځ سره روان یم
لمر ته ګورم
زړه مې د اوبو په سیوري سوزي
ډار مې سترګو کې نیولی
دخپل سیوري چغې اورم
چې تنه ورپورې ځانګي
برید جامې له مړو وړي
بوډۍ لاس په سترګو اښی
چا څادر د شهید
په فرضو خپور کړ
ځمکې وینې له خولې قی کړی
زه یې غږ په پټو سترګو اورم
ماشوم پرې پښې ته ژاړي
څوک سپوڼ کولای نه شي
څوک خندا څکلی نه شې
یواځې
یوڅو څاروو
په ولاړې
شخوند مات کړی
او
د قصاب
د دوکان
په دروازې
را زړیدلې
ایات الکرسي
ته ګوري