دوشنبه, جون 24, 2024
Homeادبشعرد بریال نایب نظم

د بریال نایب نظم

که بسمل مرغه په څنګ راپریوځي

کلی چې ووینی او ړنګ راپریوځی

اوس نه الفت شته ده نه مینه ښکاری

دابی احساسه ولس ووینی په ننګ راپریوځي

د خپل خاورین کلی د څاه په بمبه ترهه نکړی

د بل په لمسه ورانوی یې او په ننګ راپریوځی

سړک د کلی یې هم څو ځایه په بم والوځاو

کار چې د بل په ګټه وکړی نو په درنګ راپریوځي

بس دا جهاد ګڼی چې کلی ورانوی او هم کور

د ازلی دښمن په خوښه خپل ولس ته لکه بم راپریوځي

ځان مجاهد او هم غازی ګڼی پر ی فخر کوی

د افغانی ورور پر ټټر ګولۍ د غم راپریوځی

زموږ د کونډو یتیمانو اوښکې پاکې نشوې

وریندار کړی کونډه ووړ وراره ته لوی ستم راپریوځي

د خپل عزت په معنی نه پوهیږی درک نلری

عزت چی خپل خرابوی ورته په ننګ راپریوځی

د پنجابک په اشاره د ورور مرګی ته راشی

ځان چې پخپله ورانوی د ځان په ننګ راپریوځی

د خپل وجدان په محکمه کې هم ځان پړ نګڼی

چې پړه په ځان هیڅ نه منی او لا په ننګ راپریوځي

د ازلی ګمراه چاره نشته ده

خو چې ځان پوه ملا ګڼي او لا په جنګ راپریوځي

بم چې د تور ملا په خوښه راوړی دلته یی ږدی

زموږ ښوونځی زموږ روغتون را نړوي تور مخ بدرنګ راپریوځی

2 COMMENTS

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

- Advertisment -

ادب