چهارشنبه, جولای 24, 2024
Homeادبلنډه کیسهانتظار (لنډه کیسه) لیکوال: محمدنعمان دوست

انتظار (لنډه کیسه) لیکوال: محمدنعمان دوست

                       چادري یې پورته کړه. ماشومه یې د انګړ د دروازې له مخې را جیګه کړه، ښکل یې کړه او بیا یې ورته ویل:

بلا دې واخلم ګرانې. ماښام دی. ځه، کورته لاړه شه!

خو ماشومه چې یې څنګه له غیږې راښکته شوه؛ بیرته په خپل ځای کیناسته.

انګړ ته د راغلې میرمنې په ور ننوتلو چیغې شوې. میلمنې هرې یوې ته غاړه ورکوله او بیا ژړاګانو دیوالونه جړقول.

خونه کې کښیناستل. هغې د چایو پیاله کیښوده او بیا یې مخامخ میرمنې ته ویل:

خورې!

ماښام دی، ماشومه بیرون مه پریږده. د هغې ټوله سرپرستي اوس ستا تر غاړې ده.

کوربنې په سترګو کې تازه راخوټیدلې اوښکې وچې کړې او بیا یې په سلګیو کې خبرې شروع کړې:

خورې!

ډیره خواري مه وکړه. خبره مې نه مني، ژاړي.

هر ماښام تر ناوخته د کور مخې ته ناسته وي. وايي پلار مې راځي. ماته کالي راوړي. 

دا بیچارګۍ یې د قتل په ورځ کور کې نه وه.

 

نعمان دوست، 

۱۳۹۹، جوزا ۲۲

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

- Advertisment -

ادب