تاند (سې شنبه، د سلواغې/ دلوې ۲۱ مه) د پاکستان دفاع وزیر د افغانستان ومنله چې په افغانستان کې د جهاد په نوم د څو لسیزو په جګړو کې پاکستان د دین په خاطر نه بلکې د سیاسي انګېزو په خاطر ځان ښکېل کړی و.
خواجه اصف د دوشنبې په ورځ د پاکستان د ملي اسمبلۍ په غونډه کې وویل چې د افغانستان په جګړو کې د پاکستان ګډون، چې د سړې جګړې له دورې پیل شوې او د ۲۰۰۱ کال د سپټمبر د ۱۱مې له بریدونو وروسته یې هم دوام وموند، یو ستراتېژیک تصمیم و چې هدف یې د نړیوال ملاتړ ترلاسه کول وو.
هغه وکیلانو ته وویل:
«موږ په دې جګړو کې د اسلام د دفاع یا د جهاد لپاره ګډون نه و کړی، بلکې د سیاسي مشروعیت او د یوه ستر قدرت د ملاتړ د ترلاسه کولو لپاره مو دا کار وکړ.»
آصف زیاته کړه چې د (پاکستان) خپلواکۍ راهیسې د افغانستان په اړه د پاکستان تګلارې د بدلېدونکو جیوپولیټیکي محاسبو له مخې جوړې شوې دي، او هغه څه چې د شوروي ـ افغان جګړې پر مهال جهاد بلل کېدل، په اصل کې د سترو قدرتونو ترمنځ نیابتي جګړه وه.
هغه وویل:
«دا جهاد نه و، دا د یوه ستر قدرت جګړه وه. او د هماغې جګړې لپاره موږ خپل تعلیمي نظام بدل کړ. تر نن ورځې پورې هم هغه نصاب په بشپړه توګه نه دی سم شوی.»
دفاع وزیر وویل چې پاکستان خپل تاریخ د جګړې له روایت سره سم بیا ولیکه، او دې کار یې پر ټولنه، سیاست او مذهب ژور او اوږدمهال اغېز پرېښی دی.
«موږ ټولنه، سیاست او دین د هماغه تش په نامه جهاد له مخې واړول.»
هغه زیاته کړه چې پاکستان د شوروي ځواکونو د وتلو له پایلو څخه درس وانهخیست او بیا یې د سپټمبر ۱۱مې تر بریدونو وروسته یو ځل بیا له واشنګټن سره ځان ملګری کړ، او نژدې شل کاله د امریکا په مشرۍ د افغانستان په جګړه کې ښکېل پاتې شو.
هغه وویل:
«نه یوازې یوه لسیزه، بلکې دوې لسیزې مو ځان کرایه کړ. یوازینی هدف دا و چې د امریکا ملاتړ ترلاسه کړو.»
آصف وویل چې د سپټمبر ۱۱مې د بریدونو عاملان افغانان نه وو او افغانستان د یوه هېواد په توګه د دغو بریدونو مسوول نه و، خو بیا هم پاکستان په جګړه کې ژور ښکېل شو.
هغه وویل:
«افغانستان ۹/۱۱ نه و کړی. په هغو بریدونو کې ښکېل کسان د افغانستان له قومونو نه وو.»
ده امریکا ته په اشارې وویل چې «دوی له موږ څخه د تشناب د کاغذ کار واخیست او ایسته یې وغورځولو.»
د پاکستان دفاع وزیر وویل چې د پاکستان مشرتابه پرلهپسې د خپلو تېروتنو له منلو ډډه کړې ده.
«تر هغه چې موږ خپلې تېروتنې ونه منو، هېڅ شی به سم نه شي.»
آصف په شخصي توګه د خپلو پخوانیو نسلونو د سیاسي پرېکړو له امله بخښنه وغوښته.
هغه وویل:
«په پاکستان کې هېڅ سیاستوال د تېر لپاره بخښنه نه ده غوښتې، خو ما غوښتې ده.»
آصف همدارنګه د افغانستان د طالبانو له حکومت سره د پاکستان د روانو امنیتي اختلافاتو په اړه وویل چې طالب چارواکو د افغانستان په خاوره کې د تحریک طالبان پاکستان (TTP) د جنګیالیو شتون منلی، خو اسلاماباد ته یې د امنیت تضمین نه دی ورکړی.
اصف د دوحې، استانبول او ریاض مذاکراتو ته په اشارې وویل «هغوی هېڅکله موږ ته د امنیت تضمین را نه کړ.»
طالبانو بیا بیا دا رد کړې چې ګواکې د TTP ملاتړ یا کوربتوب کوي. طالبان وايي پاکستان دې خپلې کورنۍ ستونزه په خپله حل کړي.
د پاکستان امنیت په وروستي یو کال کې د پام وړ خراب شوی دی. په خیبرپښتونخوا کې ټي ټي پي او په بلوچستان کې بېلتون غوښتونکې ډلې د پوځ او امنیتي ځواکونو پر مرکزونو پر له پسې بریدونه کوي.
کله چې د یو هیواد نظامی مسول د خپلو کړنو او جرمونو باندې اعتراف وکړی نو مطلب دا چې یاد هیواد په جنګی جرمونو کې ښکیل ده نو اوس نړیوالی محکمی ته اسناد و مدارک په لاس ورغلل کچیری یاد نړیواله محکمه خپلواکه وی باید تصمیم ونیسی ترڅو بل هیواد داسې جرم ونه کړی نو پدې ۴۵ کلنه جګړه کې ښکیل هیوادونه او استخباراتی سازمانونه ددې جرمونو اصلی عاملین معرفي شي او نړیواله محکمه او د ملګری ملتونو امنیت شورا یې ورباندی قانون په رڼا کې تصمیم ونیسی