د یوه لرې غره په لمن کې یو سپین ږیری بابا له خپلو دریو لورانو سره اوسیدا. سپین ږیري به ټوله ورځ د غره تیږې ماتولې او هغه به یې په خلکو خرڅولې خلکو به هم له هغه څخه تیږې پیرلې او بیا به یې ښار ته د ودانیو د جوړولو لپاره وړلې. او له ښار څخه د راتلو په وخت کې به یې د سپین ږیري لپاره د خوراک ضروري توکي راوړل. سپین ږیري به توکي کورته یوړل او لورانو به یې هغه پاخه کړل. تفصیل
د پروین فیض زاده ملال یوه خاطره او دوه عکسونه
لیکنه: ظاهرجان څرک
د پروين فيض زاده سره زه د ډېره وخته پيژنم واقعاً د ښه استعداد خاونده ده، زه او دا سره همزولی يو،...