لیکواله: و.ا. اوسیوا
ژباړونکی: ګل جان صابر
دری هلکان ځنګل ته ولاړل. په ځنګل کې مرخېړي، توت او الوتونکي وو. هلکان وګرزېدل او پوه نه شول چې ورځ څرنګه تېره شوه. (تفصیل)
ادب
د ډاکتر حکیمي کلیزه | ذبیحالله شفق
زه پوهېدم چي ته به سترګي لکه نن بدلوې
ځکه مي تا باندي یوه شېبه حساب نه کاوه
په ۱۹۹۲م کي هارون حکیمي د زابل په...