باور د هرې سالمې اړیکې بنسټ دی. کورنۍ، ملګرتیا، کاري اړیکې او ټولنیز ژوند هغه وخت پیاوړی پاتې کېږي چې خلک د یو بل په خبرو، ژمنو او چلندونو باور ولري. کله چې باور له منځه ولاړ شي، اړیکې ظاهراً پاتې کېږي؛ خو له دننه کمزورې کېږي.
باور په یوه ورځ نه جوړېږي؛ د کوچنیو رښتینو کړنو په تکرار جوړېږي؛خو په یوه ناسمه کړنه ماتېدای شي.
بېباوري ولې رامنځته کېږي؟
د خلکو ترمنځ د بېباورۍ یو مهم لامل دروغ ویل دي. کله چې یو انسان څو ځله ناسمې خبرې وکړي، مقابل لوری یې حتی رښتینې خبرې هم په شک اوري.
دویم لامل د ژمنو نه پوره کول دي. هغه څوک چې تل وعدې کوي؛ خو عمل پرې نه کوي، ورو ورو د خلکو باور له لاسه ورکوي.
خبرې د باور پیل دی؛ خو عمل یې ثبوت دی.
راز افشا کول هم د بېباورۍ له مهمو لاملونو څخه دي. که یو څوک ستا شخصي خبره نورو ته ورسوي، بیا به انسان د خپل زړه د خبرو لپاره پر هغه کس په اسانۍ باور ونه کړي.
همدارنګه دوکه، خیانت، دوهمخي چلند، بېځایه شک، غیبت او د خلکو شخصي معلومات خپرول د باور د کمزوري کېدو سبب کېږي.
بېباوري څنګه اړیکې بدلوي؟
کله چې باور کم شي، انسان له مقابل لوري سره خپلې خبرې محدودوي، خپل احساسات نه شریکوي او هره خبره په شک ارزوي. په داسې اړیکه کې مینه او صمیمیت ورو ورو د احتیاط او واټن ځای نیسي.
بېباوري د اړیکې دروازه نه بندوي؛ خو د هغې کړکۍ بندوي چې له لارې یې انسان د بل زړه ویني.
د باور د بېرته جوړولو لاره
باور یوازې په بښنه غوښتلو بېرته نه راګرځي؛ ثابت او صادقانه عمل غواړي. که څوک تېروتنه وکړي، باید خپله تېروتنه ومني، عذر وغواړي او په راتلونکو کړنو کې بدلون ثابت کړي.
موږ هم باید له نورو څخه د باور تمه ولرو؛ خو خپله باید د باور وړ انسانان واوسو.
که غواړې خلک پر تا باور وکړي، لومړی داسې انسان شه چې د باور وړ وي.
بېباوري ناڅاپه نه پیدا کېږي؛ ډېری وخت د کوچنیو دروغو، ماتې ژمنو، پټو خیانتونو او ناسمو کړنو له تکرار څخه جوړېږي. همدارنګه باور هم د لویو خبرو په وسیله نه، بلکې د کوچنیو صادقانه کړنو په وسیله پیاوړی کېږي.
رښتینولي باور جوړوي، عمل یې پیاوړی کوي او وفاداري یې ساتي.