ځینې وخت د انسان ذهن ته ناڅاپه داسې فکر راځي لکه:
- که له دې لوړ ځایه ځان وغورځوم؟
- که موټر ناڅاپه له دیوال سره وجنګوم؟
- که په دې چاقو خطرناک کار وکړم؟
په داسې حال کې چې انسان هیڅکله نه غواړي دا کار وکړي او نه هم د ځان وژنې نیت لري.
دا ناڅاپي او لنډ فکر ته په ارواپوهنه کې وايي:
Call of the Void – د تشې غږ (د خلا غږ)
ایا دا د ځان وژنې نښه ده؟
نه.
څېړنو ښودلې چې:
- ډېر کسان چې هیڅکله د ځان وژنې فکر نه لري، لږ تر لږه یو ځل دا احساس تجربه کوي.
- دا فکر د ریښتوني نیت معنا نه لري.
یعنې:
فکر راتلل ≠ د هغه کار غوښتل
دا فکر ولې پیدا کېږي؟
یوه ساده تشریح دا ده:
کله چې انسان له خطر سره مخامخ شي (لوړ ځای، تیز شی، ګړندی موټر)،
مغز ډېر ژر د ساتنې پیغام ورکوي:
«احتیاط! له دې ځایه لرې شه!»
خو ځینې وخت ذهن دا پیغام ناسم ژباړي او داسې فکر ترې جوړ شي:
«که ځان وغورځوم؟»
په حقیقت کې دا فکر د مرګ غوښتنه نه ده،
بلکې د ژوند د ساتنې هڅه ده.
څوک دا احساس ډېر کوي؟
دا کسان دا تجربه لږ زیاته کوي:
- هغه کسان چې زیات اضطراب لري
- یا خپلو بدني احساساتو ته ډېر حساس وي
(لکه سرګرځي، رېږدېدل، د زړه درزا)
خو دا بیا هم ناروغي نه ده.
لنډه پایله
- دا فکر ناڅاپي، لنډ او بېارادې وي
- د ځان وژنې نښه نه ده
- د مغز د ساتونکي سیستم یوه تېروتنه ده
- په ډېرو سالمو خلکو کې هم پېښېږي
په ساده ډول:
«د تشې غږ د مرګ بلنه نه ده، بلکې د ژوند د ساتنې یو غلط تعبیر شوی غږ دی.»