لیکواله: ولنتینا اوسیوا
د یوې کوچنی نجلۍ مور ناروغه وه. ډاکتر چې کله راغی ویې لیدل چې مور یو لاس خپل سر ته نیولی او په بل لاس کې يې نانځکه ده او لور ته یې وروړي. لور په خپله چوکۍ ناسته ده او مور ته وايي: (تفصیل)
ادب
د ډاکتر حکیمي کلیزه | ذبیحالله شفق
زه پوهېدم چي ته به سترګي لکه نن بدلوې
ځکه مي تا باندي یوه شېبه حساب نه کاوه
په ۱۹۹۲م کي هارون حکیمي د زابل په...