Homeادبشعرد دروېش دراني یو غزل

د دروېش دراني یو غزل

دلته لا خلک خوښوي د وینو رنګ دروېشه
ښایی و پای ته ژر ونه رسي دا جنګ دروېشه

د دې پردي دیوال سایې داسي پردي کړو چي اوس
نه د پلار سیوری یادوو نه د ورور څنګ دروېشه

زموږ پام توري ته وو توره مو صفا ساتله
د زړونو وسپنه مو لاندی کړله زنګ دروېشه

نورو کــه لاری ډکولی پــه اغزیو بانــدی
تا هم د چا مخ ته ونه پاشل لونــګ دروېشه

دوی چي له خپلو ماشومانو سره لوبي کوي
سي زموږ هر یوه یتیم ته زړه ور تنګ دروېشه

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

ادب

زموږ د وختونو پسرلي | پوهاند دودیال

زموږ د وختونو پسرلی ښه و، برکت و، مینه وه، یووالی و او هیلې وې. نوروز ته به  یوڅو ورځې پاتې وې، چې د...