Homeکالمونهقانعډر سرداره/ عصمت قانع

ډر سرداره/ عصمت قانع

استاد محمد صدیق پسرلی دي خدای (ج) له ټولې هدیرې سره بې سواله او بې ځوابه په جنت کړي، دپېښور په کاکشالو کې به يې موږ ته د خپل ماشومتوب جالبې او په زړه پورې کیسې کولې . د استاد پلارم مرحوم میرزا رمضان سوداګر وو او د تجارت په کاروبار پسې د غزني له قره باغه کندهار ته کډه کړې وه .

استاد په هغه وخت کې ماشوم وو .

د وړکتوب ځينې خاطرې خورا په زړه پورې وي اود استاد خاطرې زموږ لپاره په زړه پورې او جالبې دي .

استاد پسرلي یوه ورځ د سردار عبدالقدوس خان اعتمادالدوله دسندرې کیسه راته کوله . د دغې سندرې سروکي اوس هم کنداریان دیوه ضرب المثل په توګه په ورځنیو محاورو کې استعمالوي.

استاد د کندهار د سپین ږیرو له خولې کیسه کوله ، چې سردارعبدالقدوس خان اعتمادالدوله یو ځل هڅه وکړه ، چې د افغانستان د شاهي دربار خاصه پاملرنه او توجه د ځان په خوا را واړوي .

هماغه وو ، چې د کندهار د ښار په جنو ب کې یې دجمال خان بارکزي زیارت  ته نږدې لښکر سره راغونډ کړ او ګواښ يې وکړ ، چې که انګریزان کوټه او سبۍ خالي نه کړي ، نو برید به پرې وشي اود سردار لښکر به پر سکر د دمې او استراحت لپاره پړاو غورځار کړي یعني سکر به هم ونیسي او هلته به داستراحت لپاره تم شي .

سکر د سیند د ایالت یوه حاصلخېزه زراعتي سیمه ده ، چې د وریجو او غنمو پراخې کروندې لري او اوس اوس پنبه او ګني هم په کې کرل کیږي .

افغاني سوداګرچې به کله هم د هند د بحر په لور له کندهاره په سفر روانېدل ، نود سفر لومړی پړاو به یې پښین وو او په دوهم پړاو به یې په سکر کې کډه اړو له .

د سردار قدوس خان لښکر د دې پر ځای ،چې له کندهار څخه حرکت وکړي،هماغه د جمال خان د زیارت په شاو او خوا کې سره وشیند ل شو . د جمال خان د زیارت جنوبي خواته د ذاکر کلی پروت دی، چې اوس یې کنداریان د خلیفه ګانو او اغاګانو دهستوګنې په وجه ذاکر شریف بولي ،چې زیاتره هستوګن کلیوال یې  پوپلزي دي.

د سردرا قدوس خان دسکرد نیولو لاپه شاپه  په مسخرو بدله شوه .

او یوه کنداري پسخندي شاعر سندره پسې جوړه کړه ،چې سروکې یې داسي وو .

ژغ دي دسکر وو ، خو تېر نه شوې تر ذاکر سرداره

ډرسرداره ، ډر سرداره ، ډر سرداره

د ډرسردار سروکي اوس هم په کندهار کې په خاصو مناسباتو کې د یوه ضرب المثل په توګه استعماليږي .

مثلا که یو څوک لاپه شاپه وکړي ، چې داسي به وکړم هسي به وکړم ،فیل او غر سره وجنګوي او بیا د خپلې لاپې شاپې له عملي کېدو څخه عاجزه پاتي شي نو کنداریان هماغه د ډر سردادر سروکی تکراروي ، چې ډر سرداره ډرسرداره ډرسرداره .

د ډر سردار سروکی د جمعې په ورځ د اصلاحاتو اوهمګرايي دټېم له هغې لاپې شاپې سره یو ځل بیا را په یاد شو ، چې د کابل په واټونو کې یې د یو میلیوني مارش او لوی لاریون ډرتې اوغرتې وویشتې . د دغه مارش لپاره پوره دوې هفتې کار وشو پرهر جنګي سردار زرنفره حواله شوي وو .

زیاتو جنګ سالارانو د زرو زور تنو مظاهره چیانو د راوستلو لاپې شاپې ووهلې ،خو د مارش په ورځ ټول ټال لس زره تنه واټونو ته د ورځي د مزدورانو په څېر په دغه مارش کې په نېشه يې موادو روږدي معتادان ، د چوکونو او څلور لارو مزدوران ، په کرایه را ټول شوي بېکاران او له ګاونډیو ولایاتو څخه د کابل د سېل لپاره لېواله سیلانیان شامل وو ،چې اکثره یې دمارش له سیاسي هدف څخه بېخبره وو .

ځيني یې دچور اوچپاول په هدف له مارش سره یوځای شوي وو ، دکابل د سرای خوجې او پخواني حسین کوټ څو تنو ځوانانو په ډاګه وویل ، چې موږ دچورچوره کان لپاره راغلي وو، خو دریغه چې دا فرصت تر لاسه نه شو ، که څه هم د اصلاحاتو او همګرايي ټېم د کابل ارګ د همدغو بې تپوسه خلکو په مرګ باندي د ځان د اقتدار لپاره  خلاصوي .

خو د ارګ دروازې دومره مظبوتې دي ،چې بیا یې نه سقوي یرغل خلاصولای شي او نه طالباني .

له کندهارڅخه د حاجي غونډۍ مامک زوی حاجي ګل اغا د پنځو سو زرو تنو مظاهره چیانو د راوستلو تیګه پر سینه وهلې وه

خو د مظاهرې په ورځ د کابل چنداولو څخه د لیلامي بوټونو دکارو بار لس تنه کنداریان هم واټونو ته راونه وتل .

پرځای وه ، چې د جمعې په ورځ دګل اغا د کور په مخ کې په خاصه کندارۍ لهجه دا سروکی زمزه شوی وای چې :

ژغ دي د سکر وو، خو تېر نه شوې تر ذاکر سرداره

 ډر سرداره ،ډر سرداره ، ډر سرداره

اکثره جګړه مار فرصت طلبان فکر کوې چې دافغانستان ملت هم د قبضې ځمکه او جایداد دی چې ملکیت یې د دوی  د توپک دخولې دمرمۍ په زور ممکن دی ،

څوک چې توپک لري هغه د افغانستان د خلکو د سرنوشت او تقدیر د ټاکلو حق لري .

څوک چې زر لري هغه د حاکمیت ښکر لري

څوک چې زور لري هغه د افغانستان پرخلکو پور لري .

خودا هم باید وویل شي ،چې د خدای شپې او ورځې تل یوشان نه وي.

نه به داسلطان محمدخان وي

او نه به سره اوښان وي

د ګردون څرخ تر پرونه د جنګي لنډه غرو پرګام او مرام راڅرخېدلو ، خو یوه ورځ داسي راتلونکې ده ، چې څرخ د عام افغان د مفاد او ګټې پر محور را وچورلیږي .

انتخابات  دي په اور پسې شي ، چې لا اوس هم د اقتدار د سټیج يوه کومیډي ډرامه جوړه ده .

خو د قاتلو ، قبضه ګرو ، لنډه غرو ، قاچاق برو او د خپل سرو ، بدماشانو او باشانو خونړۍ منګولې ، باید د ملت له ریښې ریښې ګریوان څخه د تل لپاره وخیژي .

1 COMMENT

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

ادب

پودکاست؛ له رادیويي څپو څخه، تر دیجیتلي غږونو پورې

عبدالعزیز نایبي ستاکلهم، سویدن په ۱۸۷۷م کال کې امریکایي «توماس ادیسون» په لومړي ځل د خپل جوړ کړي «فونوگراف» په وسیلې غږ ثبت کړ. ساکاتلندي فزیک‌پوه...