په یوه کوچني کلي کې چې د غرونو ترڅنګ پروت و، یو هوښیار او بیدار هلک اوسېده. د هلک نوم زیرک و. هر سهار به زیرک ژر راپاڅېده، له خپلې مور سره به یې د تودو ډوډیو په پخولو کې مرسته کوله او خپلو چرګانو ته به یې دانې ورکولې. کله به چې درسونه یې خلاص شول، له خپل ښه ملګري احمد سره به یې لوبې کولې.