ډاکتر ش میرهکی
د عدلي طب (Forensic Medicine) له نظره، د انسان د هډوکو د تخریب لپاره کوم ثابت وخت نشته؛ یعنې هډوکي د هر انسان له مړینې او ښخېدو وروسته په یوه ټاکلې موده کې نه ورکېږي. دا موده د خاورې، رطوبت، تودوخې، د قبر د ژوروالي او د هډوکو د ساتنې له شرایطو سره تړاو لري.
د انسان هډوکي تر څو کلونو پورې پاتې کېږي؟
له څو کلونو وروسته: په مناسبو شرایطو کې هډوکي لا هم تقریباً سالم پاتې کېدای شي.
له لسګونو کلونو وروسته: هډوکي اکثره لا موندل کېدای شي، خو کېدای شي کمزوري، چاودلي یا ماتېدونکي شوي وي.
له سلګونو کلونو وروسته: هډوکي لا هم پاتې کېدای شي، په ځانګړي ډول که خاوره او چاپېریال د هغوی د ساتنې لپاره مناسب وي.
له زرګونو کلونو وروسته: هم د انسان هډوکي موندل کېدای شي؛ لرغونپوهان د زرګونو کلونو پخواني انساني هډوکي او کنکالونه مومي.
کوم عوامل هډوکي ژر یا ورو تخریبوي؟
د خاورې تیزابیت: ډېره تیزابي خاوره د هډوکو معدني جوړښت ژر کمزوری کولای شي.
رطوبت: د خاورې د اوبو اندازه د تخریب پر سرعت اغېز لري؛ ډېر لوند یا ډېر وچ چاپېریال بېلابېلې پایلې لري.
تودوخه: لوړه تودوخه عموماً د تجزیې بهیر چټکوي، خو اغېز یې له نورو شرایطو سره تړلی دی.
د قبر شرایط: د خاورې ډول، د اکسیجن اندازه او د قبر چاپېریال د هډوکو پر ساتنه اغېز کوي.
مهمه پایله: د عدلي طب له نظره، د انسان هډوکي کېدای شي لسګونه، سلګونه یا زرګونه کاله پاتې شي؛ خو په نامناسبه خاوره کې یې تخریب ډېر ژر هم کېدای شي. نو داسې قانون نشته چې ووایو د انسان هډوکي حتماً له ۵۰، ۱۰۰ یا ۵۰۰ کلونو وروسته په بشپړه توګه له منځه ځي.
تر ټولو مهمه خبره: د انسان د بدن نرمې برخې عموماً تر هډوکو ډېرې ژر تجزیه کېږي؛ هډوکي بیا د چاپېریال له شرایطو سره سم ډېر اوږد وخت پاتې کېدای شي. د هډوکو بشپړ له منځه تلل ښايي سلګونه یا زرګونه کاله وخت ونیسي، خو دا په هر قبر کې یو شان نه وي.