خاطرات(۱) د واورې سپین بڅرکي د ځمکې خواته ورو ورو کوزېدل. د ماښام تیارو هم د واورې سپین والی نشوای پټولای. زه په پخلي لګیا وم، سابه مې پخول. مور مې د ماښام لمونځ کاوه. ما یو قاب له سابو ډک کړ، وچه ډوډۍ او لږ څه نور خوراکي توکي مې هم ورسره کېښودل. په … Continue reading زما ګاونډی، لوی لیکوال نصیر احمد احمدي / سلما بدري